Η πίστη είναι η θύρα και η οδός προς τη ζωή. Είναι ο ανηφορικός δρόμος που οδηγεί από τη φθορά στην αφθαρσία. (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας)

Να είναι ο δάσκαλος αιδέσιμος, δηλαδή σεβαστός, και η ζωή του να είναι παράδειγμα.

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Η αυταπάρνησις πρέπει να καλλιεργήται μετά διακρίσεως, διότι διαφορετικά φθάνομεν εις την αυτοκτονίαν.

(Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

Τα πιο δύσκολα, τα πιο πολύπλοκα, τα πιο μπερδεμένα προβλήματα, για τα οποία νομίζουμε ότι δεν υπάρχει διέξοδος ή λύση, είναι πολύ απλά. Χρειάζεται όμως να σταθείς, άνθρωπέ μου, απλά απέναντι αυτών των προβλημάτων, να σκεφτείς κατά έναν απλό τρόπο και να κοιτάξεις να βρεις την απλή λύση που υπάρχει. Δίπλα σου είναι.

(Αρχιμ. Συμεών Κραγιόπουλος)

Με τον Θεό και η δυστυχία είναι ευτυχία και η φτώχεια είναι πλούτος και η αφάνεια είναι δόξα και η ατίμωση είναι τιμή και οι δοκιμασίες είναι γεμάτες παρηγοριά.

(Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ)

Όσο βαθύτερα αισθανόμαστε την αμαρτία μας ως πληγή του θανάτου, τόσο πληρέστερα προσπίπτουμε στον Θεό με την πενθική προσευχή. Αυτή η προσευχή, μερικές φορές μας αποδεσμεύει από τα δεσμά του χώρου και του χρόνου, ώστε να αισθανόμαστε διαφορετικό τον εαυτό μας.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Φανερό δείγμα της αγάπης μας προς τον Θεό είναι και η χαρά της καρδιάς μας. Γιατί είναι φυσικό να αισθανόμαστε χαρά για ό,τι αγαπάμε. Έτσι και η αγάπη μας προς τον Θεό, χωρίς τη χαρά δεν μπορεί να νοηθεί.

(Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ)

Άνθρωπος ο οποίος δεν έχει ελεήμονα διάθεση, είναι σαν δέντρο άκαρπο. Δηλαδή όσες ασκήσεις κι αν κάνει κάποιος, προσευχές. νηστείες, αγρυπνίες, εάν η καρδιά του δεν είναι ελεήμων καρδία, δεν κινείται με αγάπη προς τον άλλο άνθρωπο, δεν έχει συμπάθεια, όπως ο Θεός έχει συμπάθεια προς όλους, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι σαν ένα δέντρο το οποίο δεν έχει καρπούς.

(Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)

Ο Θεός έσωσε τον άνθρωπο ολόκληρο και είναι μεγάλο σφάλμα να νομίζουμε ότι υπάρχει περίπτωση στην οποία ο Θεός αδυνατεί να μας σώσει και ότι είναι ποτέ δυνατόν η κακία του ανθρώπου και η πονηρία και η δύναμη των ισχυρών να Τον φέρουν σε δύσκολη θέση ή να ματαιώσουν το έργο και την πρόνοιά Του. Η νίκη ανήκει στον Θεό: «Αύτη έστιν η νίκη η νικήσασα τον κόσμο, η πίστις ημών». Ο Χριστός νίκησε τον κόσμο, τον φόβο και την αγωνία και μας παρεδόθη πλέον σαν η όντως ειρήνη μας.

(Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)

Μη διστάσεις να καλείς την Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο.

(Άγιος Λουκάς ο Ιατρός)

Αν κάποιος σε προσβάλει, σε θίξει, σε συκοφαντήσει, σε βλάψει άδικα και αδικαιολόγητα με οποιονδήποτε τρόπο, μην οργιστείς εναντίον του, μη μνησικακήσεις, μην κυριευτείς από εκδικητικότητα. Αντίθετα, ταπεινώσου, κλάψε με συντριβή καρδιάς και προσευχήσου ικετευτικά στον Κύριο να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου. Γι΄ αυτές τις αμαρτίες παραχωρεί ο Θεός να σου συμβαίνουν όλα αυτά, για να ταπεινωθείς και να διορθωθείς.

(Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Μια φορά τον ρώτησαν πώς να προσεύχονται για όσους δεν ήταν γνωστό αν ζουν ή όχι: Δεν θα σφάλλετε, απάντησε, αν προσεύχεσθε γι\’ αυτούς σαν να είναι ζωντανοί, αφού ενώπιον του Θεού όλοι είναι ζωντανοί. Όλοι, εκτός από τους αιρετικούς και τους αποστάτες. Αυτοί είναι οι πραγματικά νεκροί και, αν θέλετε, μπορείτε να τους θυμάστε σαν κάτι νεκρό.
(Στάρετς Νεκτάριος της Όπτινα)

Αν δεις ή ακούσεις κάποιον ν’ αμαρτάνει, μην τον κατακρίνεις. Γιατί, αν εσύ πεις το αμάρτημά του σε έναν, αυτός θα το πει σε δεύτερον, εκείνος σε τρίτον, ο τρίτος σε τέταρτον, κι έτσι όλοι θα το μάθουν και όλοι θα τον κατακρίνουν, πράγμα που είναι βαρύ. Αιτία όλης αυτής της καταστάσεως θα είσαι εσύ, που γνωστοποίησες πρώτος το παράπτωμα του αδελφού σου.

(Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ)

Υπάρχει πίστη αληθινή, όπως υπάρχει και πίστη ψεύτικη. Η αληθινή πίστη φαίνεται στην ώρα του πειρασμού. Η ψεύτικη πίστη ανθίζει μόνο στον καιρό των ανέσεων και μαραίνεται στην ώρα της δοκιμασίας.

(Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης)

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι. Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. Ας προσέξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τη μέλλουσα, μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας. Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους δεν φέρνουν τους επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας, αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό.

(Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως)

Όλοι οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ\’ εικόνα του Θεού. Το «καθ\’ ομοίωσιν» όμως το έχουν μόνον εκείνοι οι οποίοι με πολλή αγάπη υποδούλωσαν την ελευθερία τους στο Θεό· γιατί όταν δεν ανήκουμε στους εαυτούς μας, τότε είμαστε όμοιοι με Εκείνον που μας συμφιλίωσε με τον εαυτό Του μέσω της αγάπης. Αυτό δεν μπορεί κανείς να το επιτύχει, αν δεν πείσει την ψυχή του να μην δελεάζεται από την εύκολη δόξα αυτού του κόσμου. (Άγιος Διάδοχος ο Φωτικής)

Με την οργή είναι αδύνατο να αποκτήσουμε την κοσμιότητα και την ευπρέπεια, που όλοι επαινούν. (Άγιος Ιωάννης ο Κασσιανός)

Δος μου τη χαρά να επιθυμείς τα καλύτερα!

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Σε τίποτα δεν ωφελούν τα ορθά διδάγματα αν αμελούμε στο βίο και τον τρόπο ζωής. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Χριστιανός χωρίς εκκλησιασμό, χωρίς προσευχή, χωρίς εξομολόγηση, χωρίς Θ. Κοινωνία, είναι ένα ξέφραγο αμπέλι, όπου κάθε στιγμή η πόρτα είναι ανοιχτή να μπουν μέσα οι κλέφτες, δηλαδή οι δαίμονες, να το αλωνίσουν.

(Γέροντας Χαράλαμπος Διονυσιάτης)

Ο Χριστός ήρθε στη γη με δύο ιδιότητες, την ανθρώπινη και την Θεϊκή. Έπασχε στα Πάθη, με το σώμα, υπέφερε. Σταυρώθηκε και παρότι ήξερε ότι θα αναστηθεί, ξεπέρασε τον πειρασμό που του έλεγαν να κατέβει από το σταυρό για να πιστέψουν ότι είναι Θεός. Δια του Σταυρού σώζεται σήμερα ο άνθρωπος. Με την προσευχή. «Δεν ξέρω να προσεύχομαι» μου έλεγε μία γυναίκα, κάνε κομποσχοίνι και λέγε την ευχή, την συμβούλευσα. Και ο νους της φωτίστηκε.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Η φιλαυτία -δηλαδή η παράλογη αγάπη προς το σώμα μας- ξεριζώνει τη φιλανθρωπία. Ενισχύει και εξαγιάζει την πλεονεξία. Κατατεμαχίζει την ίδια την ανθρώπινη φύση, αφού ο καθένας ασχολείται και μεριμνά μόνο για τον εαυτό του. Εξαιτίας αυτής, της φιλαυτίας, γινόμαστε σε όλα ιδιοτελείς και καταναλωτικοί -καταναλώνουμε τον κόσμο για να ικανοποιήσουμε τα πάθη μας, σχετιζόμεθα με ανθρώπους στοχεύοντας στο ατομικό συμφέρον, και το ίδιο μπακαλίστικο πνεύμα μεταφέρουμε στη σχέση μας με τον Θεό. Η φιλαυτία μας κάμει να θέλουμε να αποκτούμε, να κατέχουμε κατ’ αποκλειστικότητα ακόμη και την αγάπη των άλλων.

(Γέροντας Χριστόδουλος Καθηγούμενος Ι. Μ. Κουτλουμουσίου)

Με την υπομονή φθάνουμε στην ταπείνωση και στη συνέχεια απολαμβάνουμε τη χάρη του Θεού. Η παρρησία προς τον Θεό αποκτάται από την καθαρή συνείδηση και τα έργα της αρετής.

(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Η υπακοή μας ανεβάζει στον ουρανό, γιατί αποβάλλει την παρακοή των πρωτοπλάστων. Αποβάλλει την οίηση, την αυταρέσκεια και μας εξομοιώνει με τον Θεό. Ας αγωνιζόμαστε να ανεβούμε στο καθ’ ομοίωση, γιατί το όμοιο με το όμοιο ενώνεται. Να ενωθούμε με την πηγή του φωτός, της αρετής και της αγαθότητος, που είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. (Γέρων Άνθιμος Αγιαννανίτης)

Εκείνο που σπέρνει ο άνθρωπος σ’ αυτή τη ζωή, αυτό και θα θερίσει κατά την ημέρα της κρίσεως.

(Άγιος Βασίλειος ο Μέγας)

Η όλη μας ζωή είναι παιδευτήριο, είναι κοιλάδα του κλαυθμώνος, είναι φυτώριο πόνου και δοκιμασίας. Η θλίψη και ο πόνος είναι ο κλήρος παντός θνητού και ο αχώριστος σύντροφος της προσκαίρου μας ζωής, για να κερδίσουμε το βραβείο της άνω κλήσεως.

(Γέροντας Γαβριήλ, Καθηγούμενος Ι. Μ. Αποστόλου Βαρνάβα)

Εμείς οι Χριστιανοί τα δικαιώματά μας τα έχουμε πάνω στον Ουρανό. Μας τα φυλάει ο Θεός στο Ουράνιο ταμιευτήριο.

(Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης)

Οι άνθρωποι του καιρού αυτού είναι φίλοι του τραπεζιού και της λαιμαργίας περισσότερο παρά της αγάπης και της πίστεως. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)

Η φιλοδοξία είναι η έντονη επιθυμία εκείνου που είναι φίλος της δόξας, για την απόκτηση δόξας και καλής φήμης. Ο φιλόδοξος κυνηγά τη δόξα που είναι ο σκοπός κάθε έργου και κάθε ενέργειάς του. Την επιδιώκει με κάθε μέσο θεμιτό και αθέμιτο και κάνει ό,τι μπορεί για να δοξαστεί. (Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός)

Το πρόβλημα των ανθρώπων από το οποίο πηγάζουν όλα τα υπόλοιπα προβλήματα είναι η διακοπή της σχέσης του ανθρώπου που έχει με τον Θεό. Το γεγονός της πτώσεως του ανθρώπου και της αποστασίας το οποίο διέστρεψε την ανθρώπινη φύση και το οποίο έγινε ικανό να μεταδώσει μολυσματικά την ασθένεια πλέον της ανθρώπινης φύσης σ\’ όλους τους απογόνους του Αδάμ, ήταν αυτό το οποίο έκανε τον άνθρωπο εχθρό του Θεού. Έτσι ο Χριστός γενόμενος άνθρωπος έλυσε τον φραγμό της έχθρας και έγινε για μάς ειρήνη.

(Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)