Η αναισθησία για τη στέρηση των αρετών είναι κατήφορος προς την ασέβεια. Γιατί εκείνος που συνήθισε για τις ηδονές της σάρκας να παρακούει το Θεό, θα φτάσει και να τον αρνηθεί όταν δοθεί αφορμή, και θα προτιμήσει τη ζωή της σάρκας αντί το Θεό, τις ηδονές της οποίας θεωρεί καλύτερες από τα θελήματα του Θεού.

(Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό, και μακάριος είναι ο άνθρωπος που το κατάλαβε αυτό. Εξετάστε την καρδιά σας και δείτε την πνευματική της κατάσταση. Μήπως έχασε την παρρησία της προς το Θεό; Μήπως η συνείδηση διαμαρτύρεται για παράβαση των εντολών Του; Μήπως σας κατηγορεί για αδικίες, για ψέματα, για παραμέληση των καθηκόντων προς το Θεό και τον πλησίον; Ερευνήστε μήπως κακίες και πάθη γέμισαν την καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αυτή σε δρόμους στραβούς και δύσβατους…

(Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως)

Όλη η βάση είναι ο θείος φωτισμός. Και αν έρθει ο θείος φωτισμός, τότε ο άνθρωπος αναπαύει και το περιβάλλον του και ο ίδιος εξελίσσεται πνευματικά. Γι’ αυτό καλά είναι τα φώτα και τα πολύφωτα, οι εφευρέσεις του εγκεφάλου, αλλά ανώτερο είναι το θείο φως της Χάριτος του Θεού, το οποίο φωτίζει τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος που έχει θείο φωτισμό βλέπει πολύ καθαρά τα πράγματα, πληροφορείται χωρίς αμφιβολία, και ούτε εκείνος κουράζεται, αλλά και τους άλλους βοηθάει πολύ θετικά.

(Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Έλεος σημαίνει ν’ αγαπάμε τους εχθρούς μας, να λέμε καλά λόγια για κείνους που μας καταριούνται, να κάνουμε καλό σ’ αυτούς που μας μισούν, που μας βλάπτουν και μας αποδιώχνουν, να υπερασπιζόμαστε εκείνους που καταδιώκονται κ.ο.κ.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Δέξου όλες τις κακουχίες χωρίς μεμψιμοιρία και γογγυσμό. Να είσαι σίγουρος ότι αυτές είναι το χρέος σου, χρέος που οφείλεις να εξοφλήσεις.

(Όσιος Μακάριος της Όπτινας)

Η ύπαρξη θείου φόβου φανερώνει ότι το πνεύμα είναι ζωντανό και ότι η θεία Χάρη ενεργεί στη ψυχή. Η πρώτη εκδήλωση του πνεύματος είναι η γνώση του Θεού και ο φόβος του Θεού· και το πρώτο δώρο της θείας Χάριτος είναι ο φόβος του Θεού. Αυτός ο φόβος είναι η αρχή. (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Τα πάθη είναι ύλη σκληρή. Ουράλια όρη! Χιλιόμετρα ύψος. Η Χάρις είναι ο ήλιος. Ανατέλλει ο ήλιος αλλά η σκιά των ορέων δεν τον αφήνει να περιθάλψει όλον τον νοητόκτιστο άνθρωπο.

(Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής)

Αυτός που δεν εξομολογείται τις αμαρτίες του βρίσκεται διαρκώς κάτω από το βάρος της ενοχής και μακριά από τον Θεό, γι’ αυτό και η ψυχή του θλίβεται και πονά. Η ανώμαλη ηθική κατάσταση που επικρατεί στον αμαρτωλό, ο αδιάκοπος έλεγχος, προξενείται από τη συναίσθηση της ψυχής που αναγνωρίζει την αμαρτία της και ζητά ανακούφιση. Η ψυχή αναζητά την εξομολόγηση, γιατί γνωρίζει τη θεία εντολή, γιατί κατάλαβε ότι αυτή είναι το μόνο μέσο συμφιλιώσεως και συνδιαλλαγής με τον Θεό. ( Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως )

Ο Χριστιανός είναι η ψυχή του κόσμου. Ο Μοναχισμός κατ’ αναλογίαν είναι ο Χριστιανισμός του Χριστιανισμού. Και ο Ησυχασμός κατ’ επέκτασιν είναι ο Μοναχισμός του Μοναχισμού.

(καθηγητής Ανδρέας Θεοδώρου0

Δάνεισε κι εσύ δυο ώρες στον Θεό, πηγαίνοντας στην εκκλησία, και θα φέρεις στο σπίτι σου κέρδη αμέτρητων ημερών. Αν όμως δεν δέχεσαι να κάνεις κάτι τέτοιο, σκέψου μήπως μ’ αυτή σου τη στάση χάσεις κόπους πολλών ετών. Γιατί ο Θεός, όταν περιφρονείται, γνωρίζει να σκορπίζει τα χρήματα που συγκεντρώνεις με την εργασία της Κυριακής.

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Όλος ο πόλεμος ανάμεσα σε μας και τους ακάθαρτους δαίμονες, δε γίνεται για τίποτε άλλο, παρά για την πνευματική προσευχή. Γιατί πολύ εχθρική και ενοχλητική γίνεται σ’ αυτούς η προσευχή, ενώ σ’ εμάς είναι πρόξενος σωτηρίας, τερπνή και ευχάριστη.

(Αββάς Μάρκος ο Ασκητής)

Εκείνος που προσεύχεται πρέπει να επιθυμεί διακαώς πνευματικές ευλογίες, όπως η άφεση των αμαρτιών, η καθαρότητα της καρδιάς, ο αγιασμός, η πρόοδος στην αρετή για την οποία εύχεται. Διαφορετικά η προσευχή του θα είναι άκαρπη, άχρηστη σπατάλη χρόνου και λόγων.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Οι εγκόσμιες μέριμνες σκοτίζουν τον πνευματικό ορίζοντα της ψυχής σου. Καλύπτουν σαν με ομίχλη την πνευματική σου όραση και δεσμεύουν τη ψυχή. Πρόσεχε πολύ. Άφησε όλες τις θλίψεις και τις μέριμνες στον Κύριο, σύμφωνα με τη θεόσοφη διδαχή του Αποστόλου.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Γιατί ο Θεός δεν λέει στον καθένα μας ότι μοιάζει με έμπορο που αναζητά σπάνια μαργαριτάρια; Διότι πολλοί δεν αναζητούμε μαργαριτάρια· απεναντίας, θάβουμε τους εαυτούς μας κάτω από βαριά στρώματα σκόνης, που δεν έχει καμία αξία. Όλα όσα ανασύρει το δίχτυ από το βυθό της θάλασσας δεν είναι μαργαριτάρια! Μερικές φορές είναι μονάχα άμμος και λάσπη. Οι μη γνωρίζοντες συναγωνίζονται γι’ αυτήν, σαν να ήταν μαργαριτάρια.

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος)

Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεστε στο Θεό να σας δυναμώνει. Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας και, αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε, σαν τα παιδιά, στον τόπο που πέσατε, κλαίγοντας και θρηνώντας απαρηγόρητα.

(Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως)

Αν δεις ή ακούσεις κάποιον να αμαρτάνει, μην τον κατακρίνεις. Γιατί αν εσύ πεις το αμάρτημά του σ’ έναν, αυτός θα το πει σε δεύτερο, εκείνος σε τρίτο, ο τρίτος σε τέταρτο κι έτσι θα το μάθουν όλοι και θα τον κατακρίνουν, πράγμα που είναι βαρύ. Αιτία όλης αυτής της κατάστασης θα είσαι συ, που διαλάλησες πρώτος το παράπτωμα του αδελφού σου.

(Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ)

Καθετί εξωτερικό, που δεν έχει αντίκρισμα εσωτερικότητας, είναι χωρίς αξία. Ό,τι δεν υπάρχει μέσα στην καρδιά, είναι και στην πράξη ανύπαρκτο. Η αρετή δεν είναι γνήσια, όταν δεν ξεκινάει από την καρδιά. Καθάρισε την καρδιά σου και τη διάθεσή σου και θα είσαι ενάρετος. Τότε και οι εξωτερικές σου εκδηλώσεις θα είναι άγιες. Το εσωτερικό είναι προϋπόθεση του εξωτερικού.

(Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ)

Πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας πως ο διάβολος προσπαθεί ακατάπαυστα να καλύπτει τη ψυχή μας με τη σκόνη της κόλασης. Εμείς έχουμε ήδη αρκετή απ’ αυτή τη σκόνη μέσα μας, αλλά είναι σκόρπια. Με την πίστη και ελπίδα στον Κύριο και με συνεχή εγρήγορση θα μπορέσουμε με τη βοήθεια του Θεού να σκορπίσουμε τη σκόνη αυτή και να ξεφύγουμε από το σκοτάδι της κόλασης.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Ευαγγελική πολιτεία είναι η πνευματική πολιτεία. Ωστόσο η οδός της πνευματικής πολιτείας ευοδώνεται περισσότερο με την πράξη παρά με τα λόγια.

(Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης)

Ξεχάσαμε σαν λαός το δόξα τω Θεώ και το ευχαριστώ γι’ αυτό και περνάμε τόσο δύσκολα.

(Γέροντας Γαβριήλ Τσάφος)

Κύριε, δῶσε μου νὰ ἀγαπῶ μόνο Ἐσένα. ( Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης )

Έχει σημασία, εν ονόματι του Χριστού, να δεχόμαστε όλους τους ανθρώπους όπως είναι, διότι ο Χριστός μας λέγει: « ει αγαπάτε τους αγαπώντας ημάς ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί το αυτό ποιούσι». Διότι ο εμπαθής άνθρωπος, ο αμαρτωλός, αυτό κάνει. Αγαπά αυτόν που τον αγαπά. Εκτιμά αυτόν που τον εκτιμά. Αλλά, πρέπει να ξέρομε ότι, η εμπαθής εκτίμηση και η εμπαθής αγάπη, είναι απολύτως, έκφραση του εγωισμού του ανθρώπου. Και ό,τι ο άνθρωπος κάνει, δρα και εργάζεται, υλοποιώντας τον εγωισμό του, αυτός αποτυγχάνει στη ζωή του, διότι τα έργα εξωτερικά μπορεί να φαίνονται καλά, αλλά είναι προς το «θεαθήναι τοις ανθρώποις», και ο Θεός, δεν παίρνει τίποτε από αυτά.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

\”Όταν βαδίζης την οδό του Χριστού, πολλοί άνθρωποι -ίσως και οι πιο στενοί σου συγγενείς- θα σε κοροϊδεύουν. Μη σε απασχολεί αυτό. Μη σε ανησυχεί. Θυμήσου, ότι και τον Χριστό Τον εκορόιδευαν. Μα Αυτός δεν τους εχθρευόταν. Σιωπούσε. Και προσευχόταν γι\’ αυτούς. Το ίδιο να κάνεις και συ.\” (Άγιος Ιννοκέντιος)

Η πραότητα μαλακώνει και τις πιο πέτρινες καρδιές. Η οργή σκληραίνει και τις πιο μαλακές. Αν έχεις εξουσία, μην επιβάλλεσαι ποτέ με την οργή, προκαλώντας στους υφισταμένους σου τον φόβο. Είναι καλύτερο να σ’ αγαπούν παρά να σε φοβούνται. Από τον φόβο προέρχονται το ψεύδος και η υποκρισία, από την αγάπη η ειλικρίνεια και η εγκαρδιότητα. (Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Εάν το πρωί προσευχηθείτε, όπως πρέπει, όλη η μέρα σας θα ευλογηθεί. Μην απελπίζεσθε για τις προσπάθειες που σας φαίνονται άκαρπες. Θυμηθείτε πως μάθατε να πλέκετε ή να διαβάζετε ή να γράφετε. Πόσους κόπους καταβάλλατε τότε… Τώρα όμως τα κάνετε όλα άνετα. Το ίδιο θα συμβεί και με την ψυχική σας καλλιέργεια.

(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Δεν πρέπει να κρίνουμε τους ιερείς ακόμα και αν αμαρτάνουν, γιατί ο Κύριος έχει την σιδερά ράβδο γι’αυτούς. (Ο άγιος πολύ σωστά θέλει να μας πει ότι το απόλυτο δικαίωμα της κρίσης και της κατάκρισης ανήκει ΜΟΝΟ στον Θεό και Κύριο ημών Ιησού Χριστό που γνωρίζει τα κρύφια της καρδίας, ολονών μας και καθενός μας).

(Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ο Φιλοθεΐτης)

Ο Θεός φροντίζει για κάθε άνθρωπο. Εκείνος είναι που προκαλεί ή παραχωρεί ό,τι μας συμβαίνει. Η πανάγαθη πρόνοια του αγκαλιάζει όχι μόνο τη γενική πορεία της ζωής μας, μα κάθε στιγμή της και κάθε περίστασή της.

(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Οι θεοφώτιστοι άνθρωποι λένε, πως οι πράξεις των ανθρώπων, στην ύστατη πνοή τους, δοκιμάζονται σαν σε ζυγαριά. Και αν η δεξιά πλάστιγγα είναι πιο πάνω από την αριστερή, είναι ολοφάνερο πως ο ετοιμοθάνατος θα παραδώσει την ψυχή του στους αγίους αγγέλους. Αν πάλι και οι δύο πλάστιγγες είναι ίσες, νικάει οπωσδήποτε η φιλανθρωπία του Θεού. Μα κι αν ακόμα η ζυγαριά γέρνει λίγο προς τα’ αριστερά, όπως λένε οι θεολόγοι, η ευσπλαχνία του Θεού θα αναπληρώσει όσο χρειάζεται. Να οι τρεις θείες κρίσεις του Κυρίου: η πρώτη είναι δίκαιη· η δεύτερη είναι φιλάνθρωπη· η Τρίτη είναι υπεράγαθη. Μετά απ’ αυτές έρχεται η τέταρτη, όταν οι εφάμαρτες πράξεις είναι πολύ βαρύτερες. Αλίμονο τότε, αδερφοί! Και αυτή όμως η κρίση του Θεού είναι δίκαιη και θεσπίζει δίκαια για τους ανθρώπους που κρίνονται.

(Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός)

Μου φαινόταν ότι τίποτε δεν άξιζε τόσο όσο το να νεκρώσω τις αισθήσεις, μακριά από το σαρκικό και κοσμικό φρόνημα, και αφού στραφώ στον εαυτό μου, να μην με αγγίζει κανένα ανθρώπινο, παρά μόνο να συνομιλώ με τον Θεό, να ζω υπέρ τα δρώμενα, να ζω τις θείες αποκαλύψεις, να γίνομαι πράγματι έσοπτρο ακηλίδωτο του Θεού, λαμβάνοντας φως από το φως, και από σκοτεινός να φωτίζομαι, συγκομίζοντας ήδη από την παρούσα ζωή τους καρπούς των ελπιζομένων μελλόντων αγαθών, αφήνοντας την γη και συναναστρεφόμενος τους αγγέλους.

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Ο σύγχρονος άνθρωπος θα πρέπει να αξιοποιήσει την μεσιτεία της Θεοτόκου, η οποία είναι σωστική. Σε κάθε θλίψη και πρόβλημά του να μην ξεχνά ότι υπάρχει «η των θλιβομένων βοηθός, η προστάτις, η αντιλήπτωρ, η παραμυθία των ολιγοψυχούντων» στην οποία μπορεί να προστρέχει και να βρίσκει παρηγορία, άμεση λύση και απάντηση.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)